Aktualności i informacje dla mediów

26 | 06 | 17
Miedziana odpowiedź na najważniejsze trendy w designie
Wystrój wnętrz


Hors Concours Copper and the Home Award

W tegorocznej edycji międzynarodowego konkursu „Copper and the Home” po raz pierwszy pojawiła się nowa, specjalna sekcja pozakonkursowa. Siedmiu najbardziej wyróżniających się projektantów z Włoch zostało zaproszonych do przygotowania zupełnie nowych i funkcjonalnych przedmiotów z miedzi. Gotowe prototypy można było oglądać w nowym mediolańskim showroomie.

Włoski Instytut Miedzi (Istituto Italiano del Rame) wspólnie z Europejskim Instytutem Miedzi rozstrzygnęły szóstą edycję międzynarodowego konkursu „Copper and the Home”. W tym roku po raz pierwszy zaproponowano istotną nowość. Oprócz nagrodzenia najciekawszych projektów w kategorii profesjonaliści (projektanci) oraz studenci (studiujący na kierunkach wzornictwo oraz architektura) organizatorzy zaproponowali specjalną pozakonkursową sekcję, której kuratorem był architekt i krytyk w dziedzinie wzornictwa Marco Romanelli. Do udziału w niej wybrano siedem spośród najbardziej interesujących włoskich studiów projektowych lub projektantów: są to Giorgio Bonaguro, Carlo Contin, Lorenzo Damiani, Giulio Iacchetti, Paolo Lucidi oraz Luca Pevere (z LucidiPevere Design Studio), Gabriele Pardi i Laura Fiaschi (z Gumdesign), a także Donata Paruccini. Wszyscy oni zgodnie z wytycznymi zaprojektowali całkowicie nowy obiekt z miedzi. Następnie siedem przedmiotów zostało wykonanych i przedstawionych publiczności podczas ceremonii ogłoszenia nagród, która odbyła się 30 maja br. w sali wystawowej Salvioni Milano Durini. Ukazują one niewiarygodną wprost zdolność miedzi i jej stopów do sprostania estetycznym wyborom każdego z projektantów, reprezentują też najważniejsze trendy w świecie projektowania.

Concentrico: joinable, seven-branched candle holder

GIORGIO BONAGURO

„Concentrico" – koncentryczny, konfigurowalny świecznik na siedem świec

Wykonany z lśniącego i satynowego mosiądzu, posiada trzy koncentryczne dyski o średnicach 32, 24 i 16 cm wytaczane na tokarce i perforowane, wyposażone w toczone i mocowane śrubami uchwyty na świece o wysokościach od 5 do 11 cm (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan).

W obecnych czasach, charakteryzujących się w sztuce projektowania teoretyczną tendencją do dematerializacji, Giorgio Bonaguro projektuje przedmiot rozmyślnie „materialny”, który z jednej strony jest osadzony w „mechanistycznej” estetyce (przypomina przekładnię), a z drugiej wykorzystuje walory wykończeniowe miedzianych powierzchni. Koncentryczny świecznik można łatwo montować (lub rozbierać) przez nakładanie na siebie trzech przykrywających się wzajemnie elementów, wyposażonych w dwa lub trzy uchwyty na świece.

 


Tocut: jug with handle

CARLO CONTIN

„Tocut" – dzbanek z rączką  

Wykonany całkowicie ręcznie z miedzi, lutowany srebrem, o wysokości 26 cm i podstawie 10 x 12 cm (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan).

W przypadku smukłych, wyszczuplonych dzbanków relacja między naczyniem a rączką często bywa kłopotliwa; czasem jest rozwiązywana z elegancją, czasem jest to nieokreślone, przypadkowe zestawienie dwóch elementów. Carlo Contin uporał się z tym problemem na samym początku – rączka jest integralną częścią naczynia. Wysoki stożek, ukształtowany jak „czapka czarnoksiężnika”, został odcięty i zagięty w taki sposób, że jego węższy fragment stał się rączką. Efekt ciągłości jest konsekwentny i absolutny. W rezultacie powstał przedmiot o wyraźnie ikonicznym charakterze.

Corto Circuito: table lamp

LORENZO DAMIANI

„Corto Circuito" – lampa stołowa

Składa się z dwóch części ukształtowanych za pomocą ręcznego toczenia na tokarce: miedzianej pokrywy w kształcie dzwonu, o średnicy 34 cm i wysokości 21 cm, emaliowanej po stronie zewnętrznej, oraz podstawy o średnicy 30 cm i wysokości 3 cm, wykonanej z polerowanej miedzi. Jak to działa? Szyjka dzwonu pokrywy mieści akumulator, który jest ładowany wtedy, gdy przedmiot jest zamknięty, natomiast podniesienie pokrywy powoduje załączenie obwodu elektrycznego i zaświecenie światła (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan).

Lorenzo Damiani, najbardziej kreatywny z włoskich projektantów, interpretuje zaproszenie do zaprojektowania przedmiotu z miedzi przeznaczonego dla domowej przestrzeni jako okazję do zdefiniowania nowej typologii. „Corto Circuito”, czyli „zwarty obwód” podzielony na dwie części (podstawę w formie tacy i dziwną, dzwonowatą pokrywę), odkrywa swoją prawdziwą naturę dopiero wtedy, gdy podniesiemy pokrywę, która - uruchamiając magię obwodu elektrycznego - zmienia ten obiekt w lampę/latarkę. Długa rękojeść nie tylko zapewnia uchwyt, ale mieści także źródło światła LED i akumulator, duża stożkowa część służy jako odbłyśnik rozpraszający światło, a taca - jako podstawa, pełni też funkcję wyłącznika. Damiani, pozostając w pełnej zgodzie ze swoją osobistą estetyką, której od lat jest wierny, projektuje wyłącznie wtedy, kiedy ma możliwość wprowadzenia nowego słowa do naszego codziennego słownika.

Insuperficie: table mirrors
 

GUMDESIGN

„Insuperficie" – lustra stołowe

Wykonane z blachy miedzianej, mosiężnej i z brązu, ciętej i zaginanej; przednie powierzchnie są wykończone na połysk, a tylne satynowane tarczą. Wymiary 30 x 50 cm (wykonawca prototypu: Daniele Paoletti / zeroflatfloor, Teramo).

Stołowe lustra autorstwa Gabriele Pardi i Laury Fiaschi (Gumdesign) przypominają jedną z największych przygód włoskiego artysty i designera Bruna Munariego: „podróżne rzeźby” – przenośne elementy pozwalające nadać osobisty charakter nawet najbardziej skromnemu pokojowi hotelowemu. W podobny sposób te zaprojektowane w różnych rozmiarach i odbijające światło metalowe ekrany (które dzięki starannemu wykonaniu gięcia mogą stać bez podparcia) stały się sentymentalnymi obiektami. Swoimi refleksami i elegancką prostotą mogą ozdobić dowolne miejsce, niczym metaliczne origami.

Moscow Mug: cocktail mug

GIULIO IACCHETTI

„Moscow mug" – kubek do koktajlu

Wykonany z miedzi obrabianej na tokarce i polerowany, z przyspawanym, ręcznie formowanym uchem (wykonanym z pręta) ma średnicę 8,5 cm i wysokość 8,5 cm (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan).

Wymyślony w 1941 r. przez Johna G. Martina koktajl „Moscow Mule” jest nadal podawany w miedzianych kubkach. W tej sytuacji Giulio Iacchetti stanął przed bardzo trudnym zadaniem: stworzyć przedmiot rozpoznawalny, a przy tym szanujący tradycję i solidną typologię. Iacchetti prawidłowo odpowiada na wyzwanie, polegając na detalu: to właśnie ucho jest tym, co stanowi o indywidualności i unikalności projektu. Choć kubek jest przeznaczony do serwowania wyrafinowanego koktajlu, Giulio przywraca mu walory i siłę starodawnego, cynowego kufla, ufając, że kolor miedzi złagodzi końcowy rezultat. 

Capomastro: multi-functional tray

LUCIDIPEVERE

„Capomastro" – wielofunkcyjna taca


Wykonana z polerowanej miedzi, ręcznie toczona taca ma średnicę 30 cm; wysokość ręcznie formowanego, a następnie spawanego uchwytu wynosi 5,8 cm (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan). 

Bardzo często nazwy projektowanych przedmiotów są odrębnymi podmiotami, definiowanymi a posteriori i w pewnym stopniu przypadkowymi. W przeciwieństwie do tego nazwa „Capomastro" (mistrz murarski) jest formalną i funkcjonalną syntezą projektowania obiektu. Termin ten nawiązuje do pracy na placu budowy, w szczególności do fachowego murarza, który do rozprowadzania i wygładzania zaprawy używa pacy wyposażonej w istotny dla jej funkcji uchwyt.              
Paolo Lucidi i Luca Pevere analizują oraz reinterpretują starodawną mądrość tego narzędzia pod kątem projektowania. Sam uchwyt, chociaż pozostaje funkcjonalny, staje się w istocie jedynym dekoracyjnym elementem tej elegancko minimalistycznej kompozycji.

Isola: centerpiece

DONATA PARUCCINI

„Isola" – ozdoba na stół  

Wykonana całkowicie ręcznie eliptyczna misa o wymiarach 32x20 cm i wysokości 5 cm: zewnętrzna strona z mosiądzu, wewnętrzna z miedzi. Wewnątrz znajduje się relief, ręcznie wykonany dłutem i wykończony zielonym patynowaniem (wykonawca prototypu: Silver Tre srl, Mediolan).

Obecnie projektowanie artystyczne jest szeroko dyskutowane, często spotyka się propozycje obiektów, które dla osiągnięcia czystej formy pomijają funkcję. Donata Paruccini, osiągając ostatecznie rezultat „artystyczny”, podąża w przeciwnym kierunku: rozpoczyna od dobrze zdefiniowanej i skromnej funkcji, takiej jak nawilżanie powietrza w ogrzewanych pomieszczeniach, aby zaproponować funkcjonalną rzeźbę. „Isola" („wyspa”) jest faktycznie geologicznie uwarstwionym krajobrazem, zawierającym miejsce, które imituje jezioro. Rzeczywista obecność wody, oprócz tworzenia wyrafinowanych refleksów, uaktywnia zróżnicowane patynowanie różnych warstw miedzi, nadając przedmiotowi wyjątkowe i niepowtarzalne cechy. Wśród konstytuujących projekt elementów zawarty jest też upływ czasu, uszlachetniający materiał, zwykle uważany za niepożądany efekt.

Komunikat prasowy do pobrania