O miedzi

Dzięki łatwości z jaką miedź tworzy stopy jej użycie można rozszerzyć do wielu zastosowań przemysłowych. Stopy powstają na skutek łączenia dwóch lub więcej różnych metali. Łącząc miedź z innymi metalami, stopy mogą być dostosowane do niemal każdego zastosowania.

Stopy miedzi

Istnieje ponad 400 stopów miedzi, każdy z unikalną kombinacją właściwości, dzięki czemu mają one wiele zastosowań i są dopasowane do różnych procesów produkcyjnych i środowisk.

Czysta miedź ma najlepsze przewodnictwo elektryczne i cieplne spośród metali komercyjnych. Miedź łatwiej tworzy stopy aniżeli większość metali, łącząc się z  szeroką gamą pierwiastków stopowych do produkcji następujących stopów:

Mosiądz  jest ogólnym terminem dla szeregu stopów miedzi i cynku z różnymi kombinacjami właściwości, w tym wytrzymałością, skrawalnością, plastycznością, odpornością na zużycie, twardością, barwą, przewodnością elektryczną i termiczną oraz odpornością na korozję.

Brązy są grupą stopów powstałych w wyniku połączenia  miedzi i cyny, i były pierwszymi, które powstały około czterech tysięcy lat temu. Odegrały one w historii cywilizacji istotną rolę, dlatego też jedna z epok została nazwana epoką brązu.

Brązy armatnie są stopami miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem i są używane od  co najmniej 2000 lat ze względu na łatwość ich odlewania oraz dobrą wytrzymałość i odporność na korozję.

Miedzionikle są stopami posiadającymi doskonałą odporność na korozję morską i porastanie. Dodatek niklu do miedzi poprawia wytrzymałość i odporność stopów na korozję, przy jednoczesnym zachowaniu dobrej ciągliwości.

Nowe srebro czyli stop miedzi, niklu i cynku może być uważany za specjalny rodzaj mosiądzu. Ma on atrakcyjny srebrzysty wygląd, a nie typowy kolor mosiądzu.

Miedź berylowa jest najtwardszym i najmocniejszym spośród wszystkich stopów miedzi. Posiada podobne właściwości mechaniczne do wielu rodzajów stali o wysokiej wytrzymałości, ale w porównaniu ze stalą ma lepszą odporność na korozję